News

News & Publications
Aug 25, 2016

Verhuurders en winkeliers worden zeer zwaar benadeeld door de wijze van afwikkeling van faillissementen van winkelketens


In 2015 en 2016 is het faillissement van een groot aantal winkelketens uitgesproken. V&D, McGregor, MacIntosh, Mexx, Miss Etam en Schoenenreus zijn enkele bekende voorbeelden, met MS Mode als meest recente op 11 augustus 2016. Door de huidige wijze van afwikkeling van de faillissementen zijn de verhuurders zeer sterk de dupe van deze faillissementen.

Category: Publicaties
Posted by: Marketing

 

Afwikkeling faillissement

Na het uitspreken van een faillissement wordt er een curator aangesteld. Bij de grotere faillissementen wordt op verzoek van de curator nagenoeg altijd een zogenaamde ‘afkoelingsperiode’ uitgesproken door de rechter-commissaris.

Afkoelingsperiode

Het systeem van de afkoelingsperiode is in het leven geroepen om de curator de tijd te geven om zich een oordeel te vormen over de failliete boedel. In deze periode kan de curator onderzoeken of een verkoop van de failliete onderneming in zijn geheel of in delen mogelijk is. Het is handen af voor de omgeving. De afkoelingsperiode duurt de eerste keer maximaal twee maanden, maar kan eenmaal met maximaal twee maanden door de rechter-commissaris worden verlengd.

Verhuurders

Tijdens de afkoelingsperiode moet de verhuurder de winkel ter beschikking blijven stellen, zonder dat zekerheid van betaling van de huur daartegenover staat; hij heeft slechts een vordering op de failliete boedel. Die wordt pas betaald nadat de curator is betaald en alle andere hoger bevoorrechte boedelschulden (zoals de belastingdienst, de bedrijfsvereniging en de lonen voor de werknemers).

Gang van zaken

Tijdens de afkoelingsperiode organiseren curatoren vaak opheffingsuitverkopen. Deze opheffingsuitverkopen leiden tot ongezonde omzet. De werkelijke kosten om die omzet te bereiken staan immers in geen verhouding tot de opbrengst. Hoe kan dat? De kosten om die uitverkoop te organiseren, worden ofwel in het normale faillissement opgenomen als schulden, danwel dit zijn kosten die de curator maakt en die lager gerangschikt zijn dan de kosten van de curator zelf. Door de afkoelingsperiode hoeven deze kosten niet (meteen) te worden betaald. De verhuurder is gedwongen om de ruimte zo ter beschikking te houden van de failliete onderneming. Hij mag immers niets. De bittere pil is dat curatoren als eerste recht hebben op de opbrengst; nog vóór de verhuurder. De concurrentie die erdoor wordt toegebracht is dus oneerlijk, want omliggende winkels moeten alle verkoopkosten daadwerkelijk maken en doorbelasten in hun prijs. Omliggende winkels lijden door deze oneerlijke concurrentie dus omzetderving en kunnen in de problemen raken, waardoor ook hier het gevaar bestaat dat zij hun huur niet meer kunnen betalen. Er ontstaat zo een vicieuze cirkel. Modewinkels in de straat die tegen ongezonde leegverkoopprijzen alles in de verkoop hebben en omliggende winkels die gedwongen worden om ook alles in de uitverkoop te doen, om nog wat omzet te realiseren.

Het is onbegrijpelijk dat er een mechanisme in het leven wordt geroepen, waardoor zo veel gedupeerden ontstaan door de wijze van afwikkeling van een faillissement van een winkelketen. Alsof een faillissement op zich niet voldoende is. De voordelen lijken voor grote winkelketens niet op te wegen tegen de nadelen.

De warenhuizen van bijvoorbeeld V&D zaten overal. Twintig van de tweeënzestig V&D-panden zaten op absolute A-locaties, zoals aan de Koopgoot in Rotterdam. De eigenaren van die panden konden voor veel locaties kiezen uit verschillende nieuwe huurders. Zij waren gedwongen om nog lange tijd de winkel aan de curatoren beschikbaar te stellen ten behoeve van een mogelijke overname en een uitverkoop.

Van grote verhuurders hebben wij vernomen dat zij kampen met aanzienlijke verliezen door de faillissementen van winkelketens. Als klap op de vuurpijl volgt dan een afkoelingsperiode. Overname geschiedt maar met mondjesmaat. Er wordt voornamelijk leeg verkocht. Als gevolg van de uitverkoop, worden deze verhuurders (die vaak meerdere objecten in de omgeving hebben) dan ook nog aangesproken door omliggende winkeleigenaren, waarvan een aantal moeite heeft om de huur te betalen als gevolg van de slechte omzet.


Curatoren

Uiteindelijk is er eigenlijk maar één grote winnaar bij het faillissement van een winkelketen: de curator. Uit de faillissementsverslagen van het faillissement V&D/La Place blijkt dat de curatoren alleen al in de periode 31 december 2015 tot en met 30 juni 2016 9.985,3 uur hebben besteed aan het faillissement. Bij Miss Etam was er in het eerste jaar na het faillissement al 3.705,45 uur besteed door de curator en bij Mexx heeft de curator 4.663,6 uur besteed aan de afwikkeling. Ook bij kleinere faillissementen als Schoenenreus heeft de curator 1.848 uur gedeclareerd.

Het basisuurtarief van een curator zoals dit in het overlegorgaan Recofa is afgesproken bedraagt € 203,- per uur exclusief BTW. Er bestaan diverse wegingsfactoren zoals de ervaring van de curator en de omvang van het faillissement, waardoor het uurtarief kan oplopen. Daarvan is met name sprake bij de grotere faillissementen waar de belangen groter zijn en curatoren met meer ervaring worden aangesteld.

Conclusie

Er zou eens kritisch moeten worden gekeken of de wijze van afwikkeling met een afkoelingsperiode wel de juiste is. Een onderneming gaat vaak niet voor niets failliet. Een mogelijke doorstart is niet heilig. Door met afkoelingsperioden te werken wordt ook schade veroorzaakt.

Contact us

RotterdamOffice (6th floor)
Westblaak 179
3012 KJ Rotterdam

Telephone: +31 10 820 86 20
Fax: +31 10 412 40 11
Email: info@docklaw.nl